Poetas Galegos desconocidos

Este poema e de GASPAR.

MARIÑA

Na fermosa lindeira da mañá
gravamos ela e mais eu os nosos nomes.
Despois na praia,
mentres o abalo amosaba o seu canto
traducín eu mil fábulas, bucólicas e églogas.

Vello, sabio e vencido,
bótame o plectro
e cóntame a verdade!
¿Amo o mar soamente?
¿Ou amo o mar que se escoita
nesta caracola?